GIORDANO BRUNO DO NASCIMENTO

_Bio

Giordano Bruno do Nascimento (ur. 1981) – niemiecki kompozytor i dyrygent, studiował kompozycję na Uniwersytecie Muzycznym im. Franciszka Liszta oraz w Bazylei (licencjat i magisterium) pod kierunkiem prof. Michaela Obsta i prof. Johannesa Kreidlera. Do Nascimento skomponował i dyrygował swoimi operami „Lucie”, „Die Marmorpuppe”, „Die schönere Wahrheit ” (libretto: Lisa A. Mayer) ,„Global Players” (libretto: Lisa A. Mayer) i „Die Wahrheitsschwestern” (libretto Amandy Lasker-Berlin). Zdobył kilka nagród i stypendiów, takich jak DAAD Preis, Graduiertenstipendium of the stan Turyngia (dwukrotnie), nagrodę konkursu „Klänge Hinter Mauern” Kammerakademie Potsdam, konkursu „Harmonia Classica” w Wiedniu, pierwszą nagrodę w konkursie Sondershäuser i był jednym z finalistów Międzynarodowego Konkursu Valentino Bucchi w Rzymie.

Statement

Sztuka jest chroniczną autorefleksją społeczeństwa. Tam, gdzie historyczne dokumenty przestają mówić, sztuka zaczyna wyrażać. Jako artysta, zgodnie z aktualnym terminologicznym kontekstem społecznym, identyfikuję trzy główne punkty autorefleksji: filozofię, naukę i sztukę. W moich pracach przynajmniej dwa z tych trzech głównych punktów są ze sobą powiązane. Osobiście jest dla mnie, jako artysty, nieodzowne, aby świadomie przeprowadzić proces samooceny społecznej. Ponieważ każde wyrażenie wymaga języka, aby przeprowadzić swoje rozważania, wybrałem sposób subtelnego iluzjonizmu percepcji wraz z kolorami dźwięku dla mojej obecnej artystycznej mowy.

_Opis projektu

Mutter
Jakie problemy nadal istnieją w naszym społeczeństwie, pomimo ideologicznego i mentalnego rozwoju ostatniego wieku? Odkąd sztuka ma możliwość dokonywania autorefleksji nad społeczeństwem, poza filozofią i nauką, jakie są zatem obecne aspekty społeczne, które pilnie wymagają dalszej autorefleksji? Problem, który po głębszym przemyśleniu niestety wciąż odbija się echem wcześniejszego systemu społecznego, dotyczy patriarchalnie zorientowanego sposobu myślenia. Po tych rozważaniach narodził się pomysł na projekt kompozycyjny „Matka”. Projekt jest kompozycją krótkiego utworu kameralnego na podstawie tekstu poety Romina Nikolic. Praca będzie dotyczyła kontroli i tłumienia kobiecej seksualności w strukturach patriarchalnych i powinna zostać wykonana pod koniec 2021 roku z zespołem muzyki dawnej i współczesnej „Camerata Temporalis”. Niektóre inne ważne punkty pracy, oprócz patriarchalizmu w dystopijnym reżimie totalitarnym, to: luka władzy między płciami, samostanowienie seksualne, opór i paranoja.

_OPIS REALIZACJI BADAŃ / DOKUMENTACJA PROCESU

_Dotychczasowe realizacje